“Od 1991. do popisa 2003. godine broj stanovnika u Nikšiću se povećao svega 1,7% , a u periodu od 2003. do 2011. god. taj broj se smanjio za 3,77% i tako dostigao broj stanovnika iz 1981. godine “, osvrnuo se Đurišić na demografske podatke i dodao da, sa ovim trendom smanjenja broja stanovnika u nikšićkoj opštini, možemo očekivati da će Nikšić na sledećem popisu imati broj stanovnika kao 1961. godine.
On je potom dodao i da se privreda već nalazi na nivou iz 1948 godine.
“Sva značajna preduzeća Nikšića su nastala u poslijeratnim godinama i obnovljena su ona koja su postojala i prije rata. Nikšićka preduzeća, osim u razvoju ovog grada, intenzivno su učestvovala u razvoju Crne Gore, izgradnjom brojnih puteva, tunela, privrednih i stambenih objekata, kao i hotelske infrastrukture” , istakao je je on dočaravajuci trenutnu sliku našeg grada.
“To je deponija otpada koja se uz neprijatan miris sa Budoša nadvija nad gradom. Raste iznad tunela prijeteći da će ubrzo da se uruši i da zatrpa taj izlaz kojim ljudi žurno napuštaju Nikšić, grad kojeg nema.” Nikšić je grad u našem srcu, i nećemo dozvoliti njegovo dalje uništavanje. Bez obzira kojoj stranci pripadamo, da li smo za NATO ili ne , da li navijamo za ovaj ili onaj fudbalski tim, nećemo dozvoliti da budemo izigrani i da nam mimo bitnih tema budu nametnute one potpuno nevažne za nas i za naš grad. Samo svi zajedno možemo dovesti do oporavka kako Nikšića, tako i cijele Crne Gore. Zato zajedno u pobjede, a ne u podjele!“, poručio je Đurišić.
