U Kodeksu medicinske etike, u koji je Dan imao uvid, navodi se da je svako uslovljavanje zdravstvene usluge materijalnim koristima koje nijesu u skladu sa etičkim principima u suprotnosti sa Etičkim kodeksom.
Iz Ljekarske komore ističu da se Kodeksom medicinske etike i deontologije utvrđuju etička načela u obavljanju profesionalnih dužnosti članova Ljekarske komore Crne Gore, s tim u vezi uređuju se i odnosi članova Komore prema pacijentima, kao i međusobni odnosi članova Komore.
“Zabranjena je zloupotreba zanimanja i položaja od strane ljekara. Ljekar ne smije da koristi ljekarski poziv ili položaj da bi sebi ili drugome pribavio nezakonit materijalni dobitak ili drugu pogodnost. Ljekar ne smije da koristi nazive koji mu nijesu zvanično dodijeljeni. Prilikom davanja ljekarskih potvrda, izvještaja i mišljenja, ljekar treba da postupa sa povećanom pažnjom i prema najboljem znanju. Davanje lažnih potvrda, izvještaja i mišljenja o ljekovima, medicinskim sredstvima, proizvodima, metodama liječenja ili stanju zdravlja pacijenta predstavlja grubu povredu načela medicinske etike. Nekritičko objavljivanje i propagiranje nedovoljno provjerenih dijagnostičkih, terapijskih i drugih metoda liječenja, kao i ljekova, etički je prekršaj. Ljekar je dužan da se suprotstavi nestručnim, neetičkim i nezakonitim postupcima ljekara u oblasti dijagnostike i liječenja i da o tome obavijesti nadležne organe i institucije. Načelo poštovanja autonomije i prava pacijenata, ljekar je dužan da poštuje prava, slobode, autonomiju i ljudsko dostojanstvo svakog pacijenta. U liječenju pacijenta ljekar postupa ekonomično i racionalno, izbjegavajući nepotrebne preglede i postupke, bez obzira ko snosi troškove liječenja pacijenta”, navodi se u predloženom Etičkom kodeksu.
U kodeksu posebno naglašavaju da je dužnost ljekara da se istrajno zauzima za zdravu okolinu djece i posvećuje im posebnu brigu, naročito ako su fizički ili psihički bolesna.
“Ukoliko opazi zloupotrebu, mučenje, nedostatke ili pogrešno vaspitanje djeteta od strane njegove porodice ili staraoca i nepostupanje po ljekarskim savjetima, upozoriće nadležne institucije i prema svojim mogućnostima omogućiti zaštitu djeteta. Ljekar pedijatar, ljekar druge specijalnosti ili opšte prakse pregleda malo, predškolsko i školsko dijete u prisustvu roditelja, rodbine, staratelja, vaspitača ili školskog nastavnika do uzrasta određenog zakonom. Posebnu brigu posvećuje fizički i psihički hendikepiranoj djeci, bilo da su hospitalizovana u specijalnim ustanovama, ili da se radi o djeci u sopstvenim porodicama”, dodaje se u Etičkom kodeksu.
Izvor: Dan
