On je dodao da je nekadašnji industrijski centar Crne Gore, aktuelna vlast pretvorila u epicentar iseljavanja mladih.
"Ova pojava se dešava zbog propasti ekonomskih kapaciteta i nemogućnosti zaposlenja, ali i zbog osjećaja nepravde koji stvara korumpirana i bahata vlast. Koliko je ova vlast posrnula, govori i to da je kapitalni budžet za 2018. godinu planiran u iznosu od 3 749 500 eura, a završni račun budžeta za 2018. godinu pokazuje da je realizovano svega 2 756 224 eura, što znači da je manje za čitavih 26,5%. Do frapantnog zaključka se dolazi ako se uporede kapitalni budžeti opštine Nikšić i opštine Šavnik. Naime, kapitalni budžet Šavnika po glavi stanovnika iznosi 153 eura, u Nikšiću 37 eura, to znači da je kapitalni budžet Šavnika po glavi stanovnika 4 puta veći nego u Nikšiću, iako je Nikšić nekad bio privredni gigant Jugoslavije. Da li je ova brojka za ponos tz. prvog čovjeka opštine?", ističe Milićević.
On dodaje da alarmantno stanje u Nikšiću dokazuje i istraživanje Monstata.
U Nikšiću je 2003. godine bilo 20 096 zaposlenih radnika, a krajem 2018. godine, prema istom izvoru, u Nikšiću ima 14 259 zaposlenih. To je 5837 manje zaposlenih za 15 poslednjih godina. Hvalospjev predsjednika Opštine o smanjenju stope nezaposlenisti kojim se diče u njihovim izvještajima u prethodne dvije godine je stvar protivustavnog brisanja sa evidencije Zavoda sa zapošljavanja velikog broja lica koja inače nijesu našla novo radno mjesto, i donekle da su inspekcijske službe natjerale poslodavce da jedan manji broj radnika na crno prebace u legalnu zonu. Najbolje stanje broja zaposlenih pokazuju slike banaka i prodavnica oko dvadestetog u mjesecu jer u Nikšiću trenutno ima više penzionera nego zaposlenih radnika, što znači da se opština suočava sa ozbiljnim socijalnim rizikom", navodi se u saopštenju.
Dalje se dodaje da se u lokalnoj upravi, javnim ustanovama i javnim preduzećima gomilaju enormni problemi.
"Standard zaposlenih se srozava, a funkcionerima se putem raznih dodataka na zaradu podižu lična primanja i do 70%, pri tom radnici koji sve nose na svojim leđima stagniraju ili doživljavaju degradaciju. Sve veća količina budžetskih sredstava odlazi u džepove funkcionera, inače partijskih vojnika DPS-a, kroz razne bonuse i varijabile, i u ličnu promociju vlasti, umjesto da se ulaže u javna dobra, infrastrukturu, kadrovske kapacitete lokalne samouprave i podsticaje za ekonomske aktivnosti", ističe Milićević.
