Dragan - Bato Ognjenović evropski i svjetski prvak u ful-kontaktu i kik-boksu, višestruki karate šampion Crne Gore, Jugoslavije i evropski šampion.
Bio je naš Bato jednostavno šampion.
Zahvaljujući našem sugrađaninu, dugogodišnjem sportskom radniku Milovanu Đukanoviću, koji je podijelio snimak iz 28. juna 1991. godine možete pogledati spektakularni kik-boks meč protiv holandskog borca Rene Ruza na prepunom Stadionu malih sportova.
Kakva je to bila atmosfera. Kakav meč i Bato u još jednoj nezaboravnoj borbi koju je okončao u drugoj rundi. Nokautom koji se i danas pamti.
https://www.youtube.com/shorts/3Xkf50iHsCo
U nastavku je Batov kratak, ali prebogat sporstki životni put objavljen u Nikšićkim novinama 2017. godine.
DRAGAN-BATO OGNJENOVIĆ (1957-1996.) je rođen u Nikšiću, gdje je završio osnovnu i srednju školu. Fakultet za fizičku kulturu i Višu trenersku školu završio je u Beogradu.
Ognjenović se kao srednjoškolac počeo baviti karateom u KK Nikšić. Kao izuzetno talentovan i radan, nakon samo tri godine bavljenja karateom postao je standardni prvotimac kluba i reprezentativac Jugoslavije. Za reprezentaciju Jugoslavije je debitovao na Evropskom prvenstvu u Beogradu 1978. godine, gdje je u borbama ekipno osvojio zlatnu medalju. Standardni reprezentativac je bio od 1977. do 1986. godine i u tom periodu imao je preko 100 reprezentativnih nastupa. Petostruki je prvak Crne Gore u apsolutnoj i teškoj kategoriji, prvak SFRJ bio je dva puta (1983. i 1984. godine), dok je tri puta bio vicešampion u apsolutnoj i teškoj kategoriji. Učesnik je četiri evropska i dva svjetska prvenstva. Bio je ekipni prvak Evrope u Beogradu, a ekipni viceprvak dva puta (1982. u Cirihu i 1986. u Beču). Takođe je bio osvajač brojnih internacionalnih turnira. U zadnje dvije godine nastupa za reprezentaciju Jugoslavije, bio je i njen kapiten. Na otvorenom prvenstvu Njujorka u karateu 1986. godine (nezvanično prvenstvo svijeta) u jednom danu imao je 11 borba i sve ih riješio u svoju korist. Na tom takmičenju je proglašen za najboljeg i najatraktivnijeg borca. Njegov doprinos uspjesima koje je postizao Karate klub Nikšić bio je ogroman. Uz tri titule ekipnog prvaka Jugoslavije kao takmičar, trećoj tituli dao je doprinos i kao trener kluba. Usješnu sportsku karijeru nastavio je u ful-kontaktu i kik-boksu. Prvi meč u ful-kontaktu imao je 1986. godine na prepunom Malom stadionu u Nikšiću, protiv svjetskog prvaka Branka Cikatića iz Splita, i riješio ga je pobjedom.
Potom je nastavio sa pobjedama, da bi 1991. godine u Nikšiću u meču za titulu profesionalnog prvaka Evrope, nokautom u drugoj rundi pobijedio Holanđanina Renea i tako postao šampion u lako-teškoj kategoriji. Svjetski prvak u kik-boksu u verziji profesionalne ISKA federacije postao je 1993. godine u Podgorici. Sljedeće godine u Novom Sadu je odbranio titulu i postao dvostruki svjetski šampion. Za najboljeg kik-boksera svijeta izabran je 25. oktobra 1995. godine, kada je bio pozvan da u Hjustonu održi seminar najboljim kik-bokserima svijeta, ali, nažalost, smrt je bila brža.
