Tom prilikom, Mirjana Kapisoda, pomoćnica direktora Državnog arhiva, kazala je da izložbu „Narodno pozorište u Nikšiću od 1949 – 1965. godine“ čine brižljivo odabrana reprezentativna dokumenta na 29 panoa sa 115 odabranih dokumenata, 72 plakate, 56 fotografija i koji će biti kao stalna postavka izloženi u prostorijama pozorišta.
„Reprezentativnim dokumentima prikazan je zlatni period i djelovanje profesionalnog Narodnog pozorišta, sa glumačkom elitom, scenografijom, režijom, dramskim tekstovima i kao takav bilo je jedno od najznačajnijih pozorišta u Jugoslaviji, ostavljajući dubok trag u kultuti Nikšića i Crne Gore“, kazala je Kapisoda zahvaljujući predsatvnicima Opštine i JU Nnikšićko pozorište na realizaciji trajnog smještaja arhivske građe Arhivskog odsjeka Nikšić.
„Nas posebno raduje činjenica da je Opština Nikšić prepoznala značaj i funkciju Arhiva na zaštiti i čuvanju arhivske građe, koji primjenjuje sve principe savremene arhivistike. Sa svojim odsjecima stoljetnjeg trajanja, predstavlja kompleksnu ustanovu koja uspješno obavlja upravne, naučne i kulturno-prosvjetne funkcije“, istakla je ona.
Autorka izložbe i načelnica Arhivskog odsjeka Nikšić Violeta Krivokapić , naglasila je da je arhivska građa od naučnog značaja, vrlo česta nepravedno zaklonjena od očiju javnosti ili u sjenci drugih društvenih zbivanja koja se na kraju opet nalaze u arhivima.
„ Izložbe dokumenata stoga prezentuju njihovu fascinantnu snagu, odnosno čuvaju našu kolektivnu svijest i našoj javnosti prezentuju spomenike kulture i našu kulturnu baštinu“, istakla je Krivokapić.
Zahvaljujući predsatvnicima Arhiva što su korz izložbu prepoznali značaj teme o bogatstvu nikšićke pozorisne scene, od 1949. do 1965. godine, direktor Nikšićkog pozorišta, Zoran Bulajić, napravio je genezu pozorišnog života ovog grada koji je, kakao je istakao, začet davne 1884. godine.
Posebno se osvrnuo na temu izložbe i obuhvaćeni period Naorndog pozorišta kada je Nišić okupio najpoznatija imena teatarske umjetnosti sa jugoslovenskih prostora. Međutim, taj pozorišni zamah nije dugo trajao pa je već 1965. došlo do gašenja Narodnog pozorišta.
„ Nakon bolnog perioda gašenja pozorišnog života i njegovog bivstvovanja kroz rad ovdašnjih amaterskih društava, svjesni smo da je i dalje neophodna veća društvena angažovanost, zarad misije pozorišne i umjetnosti uopšte. Ovo tim prije što su pozorišni i drugi poslenici kulture nosioci ne samo dobrog duha i kulture jednog naroda, već su i nezaobilazan državni reprezent van njenih granica“, poručio je Bulajić, naglasivši da se uprkos tome pozorište izdizalo iznad loklanih okvira.
Dodajući da je rad pozorišta obnovoljen 1999. godine, ta ustanova je, u nimalo za kulturu povoljnom ambijentu, uspjela da realizuje 24 premijere, Međunarodni festival glumca, kao i dvadesetak festivalskih nastupa u zemlji i inostranstvu.
