Slušajući muziku koja vam prija, dolazi do lučenja hormona zadovoljstva i oslobađanja napetosti, što dovodi do snižavanja krvnog pritiska i usporavanja srčanog rada. Pozitivni efekat muzike traje 12 sati, a onda se rad srca vraća na ritam prije nego što je muzika odslušana, zbog čega je potrebno ponovo uključiti muziku kao terapiju da bi pacijent bio “obezbijeđen” 24 sata.
Pacijenti sami treba da biraju muziku koja im prija, bez obzira na to kom žanru pripada. Istraživanja su pokazala da su bolesnici sa preležanim infarktom koji su slušali omiljenu muziku rjeđe ponovo imali srčani udar, prenosi Ljepota i zdravlje.
Što se tiče klasika, zapaženo je da pacijenti sa hipertenzijom najbolje reaguju na muziku Johana Sebastijana Baha, a sa niskim pritiskom na Antonjina Dvoržaka. Ostvarenja Đuzepea Verdija najviše pomažu osobama sa upornim migrenama, dok slavni Antonio Vivaldi najviše prija oboljelima od epilepsije.
Volfgang Amadeus Mocart preporučuje se muškarcima sa erektilnom disfunkcijom, Mihail Glinka dijabetičarima, Johan Brams astmatičarima. Za kombinovane srčane bolesti, hipertenziju i povišeni holesterol treba slušati Čajkovskog i Noflera…
