Prema poslednjim podacima Instituta za javno zdravlje na osnovu istraživanja ESPAD-a, svaki deseti učenik u Crnoj Gori probao je neku drogu do svoje 16 godine (14 odsto dječaka, šest odsto djevojčica).
Ovo predstavlja duplo veću vrijednost u odnosu na ESPAD istraživanje iz 2008. godine, a porast od tri procenta u odnosu na isto istraživanje iz 2011. godine. U Crnoj Gori je sedam odsto učenika (8 procenata dječaka, šest odsto djevojčica) koristilo inhalante do uzrasta od 16 godina. Ukupno dva odsto učenika koristilo je anaboličke steroide u nemedicinske svrhe, dok je svaki deseti učenik koristio trankvilizere i sedative do svoje šesnaeste godine.
Kanabis je koristilo deset odsto učenika u Crnoj Gori (11 procenata dječaka i 5 odsto djevojčica). Kanabis je droga koja se kod mladih najčešće koristi, a skoro svaki treći učenik smatra kanabis lako dostupnim navodi se u Strategi Ministarstva zdravlja.
Direktor NVO 4 Lajf Saša Mijović kazao je za Dan da je na ulici ekspanzija zavisnika od kokaina, koji su prešli sa heroina prodavajući terapiju koju legalno dobijaju od psihijatra.
On ističe da su dvije osobe preminule poslednjih mjeseci od predoziranja kokainom, koji je izizetno opasan.
“Ogroman je problem što se u poslednjih nekoliko godina umnogome povećao broj maloljetnika koji imaju problem sa drogom. Institucije ne mogu da izađu na kraj s tim problemom i pruže pomoć maloljetnicima jer ne postoje adekvatni kapaciteti za pomoć tim mladim ljudima. Najprije nedostaje stručni kadar za rad s tom populacijom. Zbog toga u poslednjih nekoliko godina sve je više porodica sa djecom, maloljetnicima koji dolaze po pomoću našu organizaciju jer imamo dugogodišnje iskustvo u radu s njima. Zloupotreba kokaina i marihuane je ogromna među maloljetnicima i mlađim punoljetnicima. Tržište u Crnoj Gori je preplavljeno kokainom i marihuanom. Skoro se izjednačio broj muškaraca i žena koji koriste droge”, ističe Mijović.
On navodi da je prihvat zavisnika jedan od većih problema i to je jedan, možda i najvažniji dio procesa liječenja i tretmana zavisnika.
“Ukoliko se nakon tretmana rehabilitacije i resocijalizacije osobi ne pomogne i ne pruži podrška da se reintegriše u društvo, kod najvećeg broja njih dolazi do recidiva i ponovnog vraćanja u bolest”, poručuje Mijović.
Izvor: Dan
