Uređivao je televizijske emisije za najmlađe, list “Slovo”, organizovao muzičke i književne festivale za djecu i omladinu…
Osim književnim i televizijskim radom, bavio se fotografijom i slikarstvom.
Njegove dokumentarne emisije za djecu “Velike nevolje malog Borisa”, “Ljubica ljubičica”, “Gorki slatkiši”, “Kolijevka”, i brojne druge priče iz ciklusa “Mali veliki”, nagrađene su kako domaćim, tako i međunarodnim priznanjima.
Najznačajnije nagrade koje su mu dodijeljenje su Zmajeva za izuzetan stvaralački doprinos savremenom izrazu u književnosti za djecu, 1992. godine, Trinaestojulska nagrada za najveće domete u oblasti kulture i umjetnosti, 1993 godine, 18. septembar, Nagrada oslobodjenja Nikšića za vanredno zalaganje i postignute rezultate u oblasti književnog stvaralaštva, Ratkovićeva nagrada, 19. Decembar, Nagrada oslobođenja Titograda za najbolje ostvarenje iz oblasti umjetnosti, 1988. godine. Nagrada UNICEF-a dodijeljena mu je 1996. godine.
Radulovićeve pjesme dio su obavezne školske lektire; veliki broj je preveden na strane jezike i komponovan.
“Strmoglavi”, “Nijesmo odavde”, “Okrpljene cipelice”, “Planeta djeteta”, “Nemoj ovo nikom reći”, “Šta ćemo s nama”, “Krilati dječaci”, “Leptir na asfaltu”, “Hoću kući”, “E baš neću”, “Dječak sa zelenim krilima”, samo su neke od mnoštva objavljenih knjiga čuvenog pjesnika.
Umro je 7. februara 2002. u Podgorici.
Izvor: CdM
