Otvarajući izložbu Tamara Rajković, istoričarka umjetnosti, kazala je da je Vemić sebe potpuno utkao u svoje slikarstvo i da njegove slike predstavljaju autoportret jer on živi svoju umjetnost.
"Konji na njegovim platnima - bića su koja prožimaju čitav Vemićev život od rođenja pa sve do današnjih dana. Oni su pod teretom neidentifikovanih džokeja, koji su, zapravo, spodobe demonskih atributa koji se rugaju svemu onome što je lijepo. Apokaliptični jahači aludiraju na zlo koje je bilo, koje nas okružuje i koje dolazi“, kazala je Rajković.
Vemić, prema njenim riječima, reaguje na dvostruku prazninu - prazninu slikarskog platna i prazninu koja vlada u obezduhovljenom svijetu.
"Tačnije, vrišti protiv laži, protestuje, sumnja. Vrisak je njegova emocija, a emocije su vodilje njegovog slikarstva. Reaguje na prazninu snažno, upečatljivo, jezgrovito, hvatajući trenutke patnje i bola. Na taj način prodire u samu srž slikarskog problema“, kazala je istoričarka umjetnosti.
Topot Vemićevih konja, prema riječima Rajkovićeve, ne samo da donosi „unutrašnji krik autora, nego i zvuk praiskonskog, opominjući snažno, energično i bučno“.
"Slike prožima snažnom emocijom pokušavajući da dešifruje rani dio svog života, najranije detinjstvo, od prvog vriska do zadnjeg jecaja. Traži sebe u tome zbog istine, nastoji da ostavi trag svog detinjstva“, zaključila je ona.
Slike Miša Vemića, kako je u propratnom katalogu napisao književnik Slobodan Ristović, su “košmarni vrtlog koji se poput epilepsije otima, razara i ukazuje”.
"To nije ogrebotina, to je posjekotina, rana. A sve što se u njoj naziva izaziva bol. Bol u grču konjske nepogode, erupcije u krvi i damarima, u sljepočnicama i kalaju pod čeonim nabojem. Sve je to živa kapisla u kojoj su se varnice i barut obljubili i i samoosudili na prasak”, zapisao je Ristović.
Prema njegovim riječima Vemić je prije svega “slikar vriska” čije “raskošno slikarsko ‘bunilo’ kod posmatrača izaziva povišenu intelektualnu temperaturu”.
“Oni posmatrači koji se drznu da glasno komentarišu Vemićevo stvaralaštvo moraju se od slike udaljiti, preći u traganje za nečim što se ne da bojom prikazati. U Vemićevom slikarstvu postoji ogroman prostor koji nije dodirnut crtom i bojom. To nije prazan i nepostojeći prostor, već likovno i misaono klijalište u kojem se nalazi lagun, skladište varnica i vrele topljevine”, poručio je Ristović.
Vemić, koji se prvi put trebinjskoj publici prestavio 2015. godine, ovoga puta je izložio 37 ulja na platnu i 18 crteža, nastalih u proteklih deset godina.
Imao je 47 samostalnih i više stotina kolektivnih izložbi u značajnim galerijama i muzejima u Makedoniji, Srbiji, Crnoj Gori, Švajcarskoj... Slike autora nalaze se u Čikagu, Londonu, Budimpešti, Moskvi... Jedna od njegovih slika je dio kolekcije turskog pisca Orhana Pamuka. Učestvovao na brojnim internacionalnim susretima umjetnika, od Makedonije, Poljske, preko Mađarske, Turske, Grčke, do Švajcarske.
Koloniju, koja se održava u okviru Trebinjskog kulturnog ljeta i traje do 17.juna, organizuju Udruženje likovnih umjetnika istočne Hercegovine “Milorad Ćorović” i Muzej Hercegovine, a pokrovitelj je grad Trebinje.
Izvor: vijesti.me
