“Tokom 2018. godine registrovane su 443 bolničke infekcije bez ijednog smrtnog ishoda. Godinu ranije bilo ih je 332, 2016. 195, u 2015. zabilježeno je 155, a u 2014. 28. To ne znači da je ranije bilo manje infekcija, a sada više, već da se način prijavljivanje može okarakterisati boljom pravovremenošću i tačnošću podataka, kao jačanjem kapaciteta medicinskog kadra i timova u bolnicama”, smatraju u Institutu.
Svjetska zdravstvena organizacija nedavno je saopštila da su rezultati samoprocjenjivanja kapaciteta za sprečavanje i suzbijanje bolničkih infekcija u Crnoj Gori pokazali da u većini bolnica ne postoji sistematski nadzor nad širenjem bakterija, kao i da se u velikom broju bolnica ne sprovodi monitoring procesa i indikatora i ne vodi računa o higijeni i metodama pranja ruku.
S druge strane, iz Ministarstva zdravlja su tada istakli da najvažniji propisi za kontrolu i suzbijanje bolničkih infekcija nijesu donešeni, te da je na državnom nivou pripremljen Nacionalni pravilnik za sprečavanje i suzbijanje bolničkih infekcija koji je trenutno na usklađivanju sa zakonodavstvom.
Iz Instituta objašnjavaju da je bolnička infekcija, infekcija pacijenta ili osoblja nastala u vezi sa zdravstvenim procedurama, liječenjem ili drugim postupcima, a kao rezultat reakcije organizma na prisustvo uzročnika zarazne bolesti, koja nije bila prisutna niti je pacijent bio u inkubaciji prilikom prijema.
“Uzročnici bolničkih infekcija mogu biti gotovo svi mikroorganizmi, bakterije, virusi, gljivice i paraziti. Vrste bakterija su se vremenom mijenjale zavisno od primjene antibiotika te uvođenjem novih dijagnostičkih i terapijskih, često invazivnih procedura, a njihova važna karakteristika je pojava otpornosti na antibiotike kao i na dezinfekciona sredstva”, naveli su iz Instituta.
Odjeljenja gdje najčešće nastaju bolničke infekcije, prema njihovim riječima su jedinice intenzivnog liječenja i njege hirurškog i internističkog profila, neonatalna i pedijatrijska odjeljenja, zatim odjeljenja za opekotine, transplantaciju, kardiohirurgiju, neurohirurgiju, vaskularnu hirurgiju, ortopediju, traumatologiju, urološka odjeljenja, kao i za hemodijalizu te onkološka i hematološka odjeljenja.
“Infekcije urinarnog sistema su najčešće i čine više od 40 odsto svih bolničkih infekcija, a glavni faktor rizika njihovog nastanka je dugotrajna kateterizacija mokraćne bešike. Na drugom mjestu su infekcije hirurških rana koje su moguće nakon svakog hirurškog zahvata. U ovu grupu svrstavamo nastanak infekcije na mjestu operacionog polja, do 30 dana nakon operacije ili do godine nakon operacije ako je postavljen implantat”, objašnjavaju iz IJZ.
Bolničke pneumonije su, kažu iz te zdravstvene ustanove, na trećem mjestu po učestalosti, a stopa smrtnosti je i do 55 odsto. Bakterijemija i sepsa su bolničke infekcije krvi javljaju se sa učestalošću od dva do šest odsto i smrtnost im je vrlo visoka, od 25 do 50 odsto.
Posebno osjetljive grupe bolesnika koje, po pravilu, imaju teži tok i neizvjesniji ishod bolničkih infekcija su pacijenti na kojima su izvedene složene hirurške intervencije, kao i oni sa oslabljenim imunitetom, odnosno koji imaju mijelom, nefrortski sindrom, leukozu, HIV infekciju, maligni tumor.
“Osjetljivi su i nedonoščad, novorođenčad i dojenčad, osobe starije od 60 godina, pacijenti s opekotinama, pacijenti u jedinicama intenzivnog liječenja i njege, pacijenti na hemodijalizi, pacijenti izloženi drugim invazivnim zahvatima, te infektološki pacijenti”, naveli su iz Instituta, te istakli da je za sprečavanje i suzbijanje širenja bolničkih infekcija ključno sprovođenje sanitarno-higijenskih postupaka pri radu, kao i sterilizacija opreme i pribora za medicinske postupke.
Izvor: Pobjeda
