Ova reprezentativka Crne Gore u padobranstvu i član Aerokluba “Nikšić” u martu je proslavila i jubilarnih 10 godina, a kako ističe za CdM, padobranstvom namjerava da se bavi sve “dok god je zdravlje bude služilo”.
Grubač je u ovom sportu od 16. godine, a do danas je napravila oko 800 skokova.
Ljubav prema padobranstvu bila je „nasljedna“ pošto je Anin otac Miodrag profesionalni pilot.
“Sve je počelo tako što je jedan dan tata došao kući i pitao me da li želim da probam da skačem. Pristala sam”, priča za CdM ova Nikšićanka.
Obuka je organizovana u Podgorici, a od 65 osoba koliko ih je tada bilo u grupi jedina je nastavila da se bavi padobranstvom.
Vjerovatno, smatra ona, jer je imala i ima veliku podršku od porodice.
Dobro zdravlje, odgovornost, disciplinovanost i avanturistički duh, kaže Grubač, jedini su uslovi za bavljenjem ovim sportom.
“Ovo je sport koji ne trpi greške, pa su disciplinovanost i odgovornost presudni”, ističe Ana.
Kako objašnjava, obično se skače sa 1000 metara, a njen lični rekord je skok sa 5300 metara. To je bilo na takmičenju u Hrvatskoj prošle godine.
“Bilo je mnogo dobro. 4 300 metara slobodnog pada, odnosno minut i 15 sekundi slobodnog pada – to je zapravo i čar padobranstva”, kaže ona.
Jedina žena padobranac u Crnoj Gori kaže da bi voljela da dobije žensko društvo budući da skače u društvu 14 džentlmana.
Da se odlično snalazi u muškom društvu pokazuju mnoga takmičenja širom svijeta i veliki broj osvojenih medalja. Najbolji rezultat do sada ostvarila je 2011. godine na Evropskom prvenstvu u Kikindi u Srbiji, osvojivši peto mjesto.
U padobranstvu, objašnjava Ana, postoji nekih 10ak disciplina, a ona u kojoj se ona najviše takmiči jeste ‘skok na cilj’.
“Skače se sa 1000 metara i pokušava da se pogodi meta koja se naziva elektronska palačinka ili elektronski disk. Taj disk je prečnika 32 cm, a poluprečnika 16 cm. U sredini se nalazi apsolutna nula i to je najbolji rezultat. Svaki sledeći centimetar od te nule je negativan bod”, objašnjava Ana.
Mnogo je privlači i disciplina- relative work, odnosno pravljenje figura u slobodnom padu te rade na tome da to zaživi i kod nas u Crnoj Gori.
“Skače se iz aviona sa 4000 metara i prave se figure u slobodnom padu. Što više figura se napravi to je bolji rezultat. Ekipu čini četvoro ljudi i peti je kamerman koji leti iznad ekipe. On sve to snima i kasnije na zemlji snimak predaje sudiji koji to pregleda i boduje”, objašnjava ona.
Nažalost, ističe ova Nikšićanka, padobranstvo je jako skup sport te nije u stanju da sebi obezbijedi sva takmičenja.
Mimo evropskih i svjetskih takmičenja, koja finansira Vazduhoplovni zavez Crne Gore, sva ostala oni plaćaju sami iz svog džepa.
“Posljednje dvije godine smo imali problem sa finansijama te Vazuhoplovni savez nije mogao da nas šalje na takmičenja tako da nismo išli na Evropsko i Svjetsko prvenstvo”, priča sa žaljenjem ova Nikšićanka.
No, ističe ona, ove godine Evropsko prventsvo se održava u Podgorici te se nada da će ostvariti dobar rezultat s obzirom na to da će biti na domaćem terenu.
Prije četiri godine je uspjela da sa još 18 žena padobranaca obori rekord Balkana u formaciji, koji je do tada držalo ekipa sačinjena od osam djevojaka.
Najljepše uspomene nosi sa skokova iznad mora.
“U najljepšem sjećanju su mi ostali skokovi na obali crnogorskog mora, mora Hrvatske i Emirata. Nadam se da ću imati prilike da vidim i obale raznih djelova svijeta, jer ti skokovi imaju posebnu draž”, prisjeća se ova mlada Nikšićanka.
Iako je u svojoj karijeri imala par negativnih iskustava, nijesu je obeshrabrili da nastavi da se bavi ovim.
“Padobranstvo je za mene način života, te se toga nikad ne bih odrekla. Ni zbog čega i ni zbog koga”, poručila je ona.
Izvor: CdM
